VOLUNTARY BLINDNESS

Vier jaar geleden interviewt muziekjournalist Dirk Fryns voor Metro de succesvolle Amerikaanse thrillerauteur Karin Slaughter ergens aan de Amsterdamse grachten. Hij valt last minute in voor een zieke collega en verontschuldigt zich voor het feit dat er een muziekjournalist staat.  Het heeft hem een slapeloze nacht gekost maar het boek ‘Fallen’ (‘Gevallen’) zit nog vers in het geheugen. Hij verwondert zich over het feit dat heel wat personages zich met de ogen open en volledig bewust in het ongeluk storten. Blind voor wat ze niet willen zien of ervaren, het zelfgedraaide rad voor de ogen waarin verleden en toekomst het heden hypothekeren. Er ontstaat een geanimeerd gesprek over vrijwillige of doelbewust gekozen blindheid, een soort ‘voluntary blindness’. Op weg naar Gent in de trein weet de muziekjournalist, die al lang met een plaat in zijn hoofd zit, wat de titel zal zijn van het debuut van Isle Of Men.

 

Vier jaar later is ‘Voluntary Blindness’ klaar. Een lange rit langs hobbelige wegen met de nodige doodlopende straten maar het was elke kassei waard. Veelvuldige maandagsessies met producer Herman Temmerman – aka HT Roberts – leggen de basis voor vijf opnamedagen in de buurt van Ronse. Oeudeghien en meer bepaald en in het huis van contrabassist Arne Van Dongen. Zijn zeer geïnspireerde stijl waarin er geen noot te veel wordt gespeeld, inspireert pianist Tom Van der Schueren en hun dialoog wordt een ijkpunt doorheen heel de plaat. Drummer Luc Vandenbosch verlaat zoveel hij kan het aanpalende kamertje om naast de andere muzikanten te kunnen spelen. De vellen worden gestreeld, subtiele percussie zorgt voor een natuurlijke clicktrack en Gunther Verspecht krijgt alle ruimte om te schitteren. Weinig zangers in dit landje die dit soort emotie kunnen brengen maar Gunther kruipt via zijn eigen ziel in de essentie van de songs. Het is vaak stil in de opnameruimte wanneer er een track is opgenomen. Een goed teken. Bezieler Dirk Fryns schudt al het overtollige vet van zijn akkoorden en stelt de gitaar volledig ten dienste van het talent dat hem omringt. ‘De beste momenten waren die wanneer ik gewoon op een stoel tussen de muzikanten zat en niet speelde. Ik maakte de wedergeboorte van mijn songs live mee. Een magisch gegeven.’

 

‘Het is een nachtplaat’, aldus Dirk. ‘Ik kan er niet echt een genre opkleven maar het is en blijven in de eerste plaats songs. Ze komen binnen of niet en vanuit die optiek luister je naar deze plaat.’

 

Maar ‘Voluntary Blindness’ is ook een tekstplaat waarin elk woord staat waar het moet staan. De zinnen hadden voldoende ruimte nodig waardoor het een interessante oefening was om uit te vissen of er dingen weggelaten konden worden in plaats van toegevoegd. Antoine de Saint-Exupéry schreef ooit dat perfectie niet bereikt wordt wanneer je er niets meer aan kan toevoegen. Het geheim schuilt in de kunst om te weten wanneer je niets meer kan weglaten. Een bijzonder interessante gedachte, zeker met de wetenschap dat het streven naar perfectie vaak uitmondt in een hel. ‘Voluntary Blindness’ is verre van perfect en maar goed ook. Het is gewoon de kunst om een plaat los te laten wanneer ze dat vraagt. Fier en dankbaar zijn over wat er geweest is en de gemiste kansen of een  andere invalshoek voor een volgend album reserveren.

 

De rode draad – als die er tenminste zou zijn – doorheen de plaat is een oproep tot meer mededogen met de falende mens. En iedereen faalt wel op een bepaald moment in zijn leven, relationeel of professioneel.

 

Totale overgave (‘Waves’), de noodzaak om jezelf mentaal te scrubben (‘Dragonfly Skin’), ontrouw (‘Voluntary Blindness’), goede voornemens (‘A Man Far From True’), pure goesting (‘Heatwave’), erotische koortsdromen die de naakte waarheid blootleggen (‘A Thousand Nudes’), de kracht om je leven terug op de juiste rails te zetten (‘The Devil’s Bones’)… Het leven en de liefde als mijnenveld maar nooit zonder hoop. De zoektocht naar geluk, vaak niet meer dan een polaroid snapshot maar toch de moeite om in te kaderen. En binnen dat streven is er altijd wel plaats voor een beetje ‘voluntary blindness’.